Op 2e paasdag, 9 april, was het weer zover. Onze volgende EHAD-wedstrijd. Samen met Kirsten, Rick en Oscar ging ik op weg naar Nederweert. Hier aangekomen hebben we ons aangemeld bij de wedstrijdleiding en mochten we een eitje uitzoeken waar ons startnummer in zat. Nummer 1, ofwel de eerste seniorenploeg. Gelukkig dacht ik, dan zitten we tenminste niet de hele middag te wachten voor we mogen.. Maar toen kon toch het lange wachten beginnen. We moesten met alle deelnemers in de kleedkamers gaan zitten wachten en daar werden de ploegen een voor een geroepen om te starten. Als eerste was het de beurt aan de junioren. Intussen amuseerden wij ons met kaartspelletjes en het kijken naar de mensen van Nederweert die het spel Weerwolven van wakkerdam aan het spelen waren. Na een paar uurtjes waren we het kaarten al aardig zat, maar gelukkig, we werden geroepen om ons om te gaan kleden. Na het omkleden kregen we een blaadje met de laatste informatie; We waren op een reünie bij een recreatieplas, en onze groep was even iets gaan drinken in een cafeetje. De andere groep was nog op de recreatieplas. Na dit gelezen te hebben kon het echte werk beginnen. We kregen een seintje dat we mochten beginnen. Nou daar gaan we dan.


EHAD

Toen we binnen kwamen was er vanalles te zien; een banenboot in het water met 1 bestuurder die eroverheen hangt en 4 personen liggen achter de boot in het water. Ook zat er een mevrouw heerlijk in de zon. Rick gaf als leider iedereen opdrachten wat te doen. Oscar en Kirsten zijn het water in gegaan om de drenkelingen naar de kant te halen, als eerste de persoon met shock, vervolgens de rest. Ik ben 112 gaan bellen in de (nagebouwde) frietentent. Intussen halen we zo goed mogelijk alle drenkelingen aan de kant.


Een tijdje later komt de mevrouw die lekker lag te zonnen naar ons toe dat ze haar man, Peter, kwijt is. Deze vrouw was behoorlijk lastig aangezien wij bezig waren met de drenkelingen veilig op de kant te brengen.  Helaas hadden wij niet helemaal door dat er ook nog een persoon op de bodem lag. We zijn Pietje gewoon helemaal vergeten!

Ondanks dat we er zo goed op oefenen normaal. De 6 minuten zijn afgelopen voor je het weet. En dan kan het grote evalueren beginnen; ja maar dit hadden we eigenlijk moeten doen, en ja dit ging wel goed etc. Omdat we de eerste ploeg waren, konden we wel nog veel kijken naar de andere ploegen, sommigen waren stukken beter dan wij, bij andere ploegen hadden we medelijden met de drenkelingen die af en toe erg hardhandig uit het water gesleept werden. Nadat alle ploegen geweest waren, kwam de prijsuitreiking.

Uiteindelijk eindigden we op een nette 7e plaats van de 14 seniorenploegen. Al met al een mooi resultaat en een geslaagde dag!


Groetjes,
Evelien
 
P.S. Wil jij meer weten over EHAD –wedstrijden, of wil je zelf graag een keer meedoen? Neem dan contact op met Kirsten Jussen.


 

Joomla templates by a4joomla